گفتی که به احترام دل باران باش

باران شدم و به روی گل باریدم

گفتی که ببوس روی نیلوفر را

ازعشق تو گونه های او بوسیدم

گفتی که ستاره شو دلی روشن کن

من هم چو گل ستاره ها تابیدم

گفتی که برای باغ دل پیچک باش

بریاسمن نگاه تو پیچیدم

گفتی که برای لحظه ای دریاشو

دریا شدم و تو را به ساحل دیدم

گفتی که بیا و لحظه ای مجنون باش

مجنون شدم وزدوریت نالیدم

گفتی که شکوفه کن به فصل پاییز

گل دادم و با ترنمت روییدم

گفتی که بیا و از وفایت بگذر

از لهجه ی بی وفایت رنجیدم

گفتم که بهانه ات  برایم کافیست

معنای لطیف عشق را فهمیدم 

درحسرت چشم تو دل ماه شکست

چشمان هزار غنچه در راه شکست

تورفتی و بعد تو دلم مثل بلور

افتاد ز برج شوق و ناگاه شکست